Gebroken...
Met klei wil ik een gebroken
vat maken,
maar hoe doe je dat?
Ik kwam tot de ontdekking dat
dat niet eens
makkelijk is.
Een deukje erin.....
Het is veel makkelijker om een
prachtig werkstuk te maken,
heel,
gaaf, kostbaar, uniek en bijzonder.
Dus voor het eerst is iets mislukt.
Nu ik het werkstuk laat drogen zie ik dat
met het toenemen van
de dagen barsten ontstaan.
Was dat de bedoeling?
Eigenlijk niet.
Ik vond mijn
vaas mooi, en
had gehoopt dat het mooi zou blijven.
Dus in de loop van de tijd
vergt het drogen zijn tol.
Komt de kwetsbaarheid en breekbaarheid naar boven.
Mijn mislukte vaas
krijgt nu toch gebroken te zijn door het leven.
Precies wat ik wilde
uitbeelden.
Precies wat ik wil gebruiken, omdat
God in het hele proces van het leven aanwezig is.
Hij heelt gebrokenheid.
Hij maakt mijn binnenste mooi,
zodat ik wat Hij heeft
gedaan mag verwoorden.
Wat zal er straks gebeuren in het proces
in de oven?
Zover is het nu nog niet.
Eerst nog wat meer kleiwerken fabriceren
om de oven vol te krijgen.